@(>_<)@ MY BEAUTY MOMENT"

With His " You Give Me Something "

2008-03-07T03:04:00.000-08:00

'You Give Me Something' may be the first single from 21-year-old James Morrison's debut album 'Undiscovered', but it's unlikely this youngster will be undiscovered for long.

Sounding like it would fit nicely on a Stax compilation from the 1960s, Morrison's soulful voice can more than hold its own against the blaring horns in the background.

"You give me something that makes me scared, alright", he sings, describing being worried about falling in love. I don't think he needs to worry - plenty of people will be falling in love with this track.

James Morrison (born James Morrison Catchpole on 13 August 1984) is an English singer, songwriter, and guitarist born in Rugby, Warwickshire, England.
In 2006, he debuted with the single "You Give Me Something" which became a huge hit around Europe, Australia, and Japan. His debut album, Undiscovered, went straight to number one in the UK and has sold more than two million copies worldwide.[citation needed]
Morrison performed at the Concert for Diana on July 1, 2007. He performed the songs "Wonderful World" and "You Give Me Something" in honour of Princess Diana.

At age 13, Morrison began to learn guitar, inspired by local artist Alan Deane, when his uncle Joe showed him how to play a blues riff. He started busking when he lived in the village of Porth, near Newquay, Cornwall. After years of playing other musicians' songs, he eventually started to compose his own. His favourite artists are Otis Redding, Al Green, Cat Stevens, The Kinks and Van Morrison. He puts his distinctive, husky voice down to a severe bout of whooping cough that nearly killed him when he was a baby.

James Morrison

Born : August 13, 1984 (1984-08-13) (age 23)Rugby, Warwickshire, England
Origin : Rugby, Warwickshire, England
Genre(s) : Pop, soft rock, soul
Occupation(s) : Singer, songwriter
Instrument(s) : Vocals, guitar
Years active : 2006–present
Label(s) : Polydor (worldwide except North America) , Interscope (North America)
Website : JamesMorrisonMusic.com

for his " You Give Me Something " : www.youtube.com/watch?v=7gDV6NqXvj0

Radicchio Rosso: The Marvel from Treviso

2008-02-21T08:27:00.000-08:00

Radicchio has been well know for long time: Pliny mentions the marvelous red-lined lettuces of the Veneto region in his Naturalis Historia, noting that in addition to being tasty they're good for insomnia and purifying the blood. In the Middle Ages it was especially popular among monks. Not that the plant was only limited to monastic kitchens; it also figured prominently on the tables of nobles, both cooked and raw: In 1537 Pietro Aretino advised a friend who had a garden to plant it, saying he much preferred it, "aroma-free lettuce” more than endives.
However,this radicchio isn't the radicchio rosso we know today: the modern radicchio with its rich wine-red white-ribbed leaves was developed in the 1860s by Francesco Van Den Borre, a Belgian agronomist who applied the techniques used to whiten Belgian endive to the plants grown around Treviso. The process, which is called imbianchimento (bleaching), is quite involved: the plants are harvested in late fall, their outer leaves are timed and discarded, they're packed into wire mesh baskets, and they're stood for several days in darkened sheds with their roots bathed in steadily circulating springwater that emerges from the ground at a temperature of about 15 C (60F). As they bathe the leaves of the hearts of the radicchio plants take on the pronounced wine-red color. At this point the farmer unties the bunches, strips away the outer leaves and, trims the root, and sends the radicchio to the market.

Radicchio Rosso di Treviso. The best, it comes in two varieties: Precoce, which has fleshy red leaves with white ribs that form a compact bunch, and Tardivo, which has much more pronounced ribs and the splayed leaves.Both Precoce and Tardico now enjoy IGP (Indicazione Geografica Protetta) status, which means that they can only be sold as such if they are produced around Treviso, under the supervision of the Consorzio Radicchio di Treviso.
Radicchio, like almost everything else in Italy, is quite seasonal, appearing in the markets in late November and remaining throughout the winter; it's tastiest after the frosts begin. It has also been introduced to California's Napa Valley and is becoming popular in the US too. Small wonder;Radicchio's bitterness is due to intybin, which stimulates the appetite and digestive system, and acts as a tonic for the blood too.

Vocabulary
rosso (Italian) (n.) สีแดง
marvel (n.) ความอัศจรรย์,ความพิศวง marvelous (adj.) ที่น่าอัศจรรย์,ที่น่าพิศวง
in addition to นอกจาก,มี......แถมมี..........
insomnia (n.) โรคนอนไม่หลับ
purify (v.) ฟอก,ทำให้สะอาด
nobel (n.) ชนชั้นสูง, ขุนนาง
endive (n.) ใบไม้ที่เป็นเครื่องเทศ
rib (n.) เส้นใบ
harvest (v.) เก็บเกี่ยว

i'm in love wiht GIGGS

2008-02-05T23:52:00.000-08:00

This past weekend Manchester United’s Ryan Giggs was awarded an OBE in the queens birthday honours list, while ex United team mate David Beckham packed his bags for America with a La Liga winners medal finally in his possession. While Giggs seems to keep going, adapting his game to his increasing years, and Beckham sets off on another media frenzy in yet another country, trying to bring sexy back to the MSL, can it be said that David Beckham has allowed Ryan Giggs to become the legend he is now?When Giggs made his debut at 17 years old in, 1991 against Everton, few could have imagined that over 700 games later, and 9 league titles, he’d still be around, hoping to go past Sir Bobby Charltons record for most appearances for United in the near future. Yet while there are many reasons for Giggs longevity at the very highest level, from his fitness, his desire, his character, the manager, his opting out of many Wales friendly matches and his family lifestyle, perhaps it was the rise of David Beckham that played a significant role in allowing Giggs to enjoy the success he has attained and more to come.
When David Beckham announced himself to the world, with his goal from the half way line against Wimbledon on the opening day of the ‘96/97 season, a new pin up boy of world football had arrived. While Giggs had been shielded from the press in the formative years of his United career by Sir Alex, there was bound to be a time where it became to much for him, the constant remarks and comparisons to George Best. Beckhams super star status, being the next bright thing in British football, his good looks, dating a Spice Girl, his life being tabloid fodder, all helped to take the pressure away from Giggs. The camera’s now had a new target - one that seemed more willing. As Becks was hounded, and as his star rose, Giggs quietly went about his life and his football. Beckham grow and grow over the years to become the England captain, the most marketed player in football, and the owner of the best right foot in the game. Then he left for Madrid. The Beckham media frenzy followed him to Spain, and wherever else he ventured, and back home in Manchester the local press had a new pin up - Christiano Ronaldo.
While the camera’s were focused elsewhere Giggs carried on putting in the performances and consistency that has led to him being regarded by many as the best player to have played in the Premiership, something he he has done for every year of his career. He is the most decorated player in the game, with 9 league championship medals, 4 FA Cup winners medals, 2 League Cup winners medals, a Champions League winners medal, as well as medals for winning the European Super Cup and the Intercontinental Cup. He is approaching the record for most appearances by a United player, has scored the fastest goal by a United player, after 15 seconds against Southampton in 1995, along with Gary Speed is the only player to have scored in every season of the Premier League, is the first player in Champions League history to have scored in 12 successive seasons, his goal against Arsenal in the FA Cup semi final replay of ‘99 was voted greatest ever FA Cup goal, Giggs has been inducted into the English Football Hall of Fame, in 1995, the Premiership Team of the Decade, in 2003, as well as the FA Cup Team of the Century. He has also twice won the Premier League young player of the year award, in both 1992 and 1993. Giggs is also the only United player to have played in all 9 League winning teams and also the only United player to have played in both League Cup winning teams.
There is every reason to believe that Giggs would have still completed his illustrious list of honours without the help of Beckham taking away the media focus, but it would have been a real test, one that no player has yet come through, including Best and Beckham himself. By taking away a bit of the outside interference and allowing Giggs to get on with the football in his life, Beckham has played a role in ensuring that Ryan Giggs will go down as Manchester Uniteds greatest ever player.

SUPER BUBBLE ^^ BUBLE'

2008-01-02T01:55:00.000-08:00

The 28-year-old Canadian Michael Buble is the doyen of the "new'' jazz crooners. With his super-smooth evocation of the golden age of American song, boyish good looks and cheerful readiness to spend nearly all of the past two years in planes, hotels, concert halls and TV green rooms, Buble has shifted more than five million albums and scored high chart placings in territories as diverse as the Philippines and Monaco.
Which is where he is today, temporarily holed up en route to singing three songs opening the San Remo festival, along the coast in Italy. Despite having to give an interview and dine with Italian record company execs, tonight counts as a night off in the current push to promote his second album, It's Time. Buble, however, is in no mood for the larks and over-indulgence that apparently attended the success of his first, Come Fly With Me.
As he sips tea in the hotel lobby, he is in confessional mood. ``I don't like alcohol much,'' he says firmly, in tones that would make many of his heroes, notably the late Dean Martin, shudder. ``I like to smoke what you call a spliff. If it was up to me, I'd walk through life in a haze. But I had to stop all of that because it kills your voice. Three hundred shows in a year, man, and sometimes I'd show up and be half as good as I should have been. I felt bad about that.''
He felt bad too about all the young women he temporarily befriended. ``I was never sleazy. I was never mean to a girl. I was always very upfront.'' His voice tails off. ``But I'm a regular guy. I am a lad, and I did enjoy the temptations.''
Buble is such an appealingly open character you wonder whether he might supply more details. Instead, he re-counts a sobering conversation with his girlfriend of seven years, now his fiancee, Debbie.
``She didn't get mad. She said, `I understand what you're going through. And you must understand how embarrassing it is for me.' Which made me feel like crap, you know, like `Is it worth it?'''
He proposed to Debbie over the phone before Christmas and earnestly hopes that he has put his womanizing behind him. ``It had better be behind me, man, or I won't be engaged for very long.''
Other aspects of becoming famous have been less troublesome. Buble loved being able to phone fellow ``new'' jazzer Jamie Cullum - ``a great guy'' whom he had never met - and get together with him two hours later in a restaurant. They now sit in on each other's shows.

เรื่องเล่าจากแดน.....ที่มีมากกว่าพิซซ่าและหอเอน**5

2007-12-20T06:05:00.000-08:00

แล้วก็ถึงเวลากลับบ้าน........... 7 กรกฎาคม 2550 พวกเรา 20 คน ที่จากเมืองไทยไปเมื่อ 10 เดือนที่แล้วก็กลับถึงบ้าน แต่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของดิฉันมาไม่ถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เพราะเกิดความผิดพลาดขณะพวกเราเปลี่ยนเครื่องบินที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย แล้วอีก 2 วันต่อมา กระเป๋าถึงจะกลับมาถึงบ้าน.....
1 ปี ( ที่จริง แค่ 10 เดือน ) บางคนอาจจะบอกว่านาน บางคนอาจจะบอกว่าสั้น ขึ้นอยู่กับว่าเราใช้เวลานั้นอย่างไร ถ้าเราทำทุกวันให้เป็นวันที่พร้อมจะเรียนรู้และทำกิจกรรมต่างๆ ก็จะรู้ได้ว่าแต่ละวันนั้นผ่านไปเร็วมาก และเมื่อถึงเมื่อวันนั้นผ่านไปแล้ว อย่างเช่น วันที่กำลังนั่งพิมพ์เรื่องนี้และทำให้ได้นึกถึงว่าเมื่อ วันที่ 12 กันยายน ปีที่แล้ว เป็นวันแรกที่ต้องไปโรงเรียนและเรียนอะไรไม่รู้เรื่องเลย เพื่อนก็ไม่มีสักคน แต่พอนึกถึงเดือนมีนาคมที่ Florenze ที่เคยหัวเราะเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็ยิ่งทำให้คิดว่าเวลาเดินเร็วไปรึป่าวนะ.......ประสบการณ์ 10 เดือนที่อิตาลีถ้าจะให้เล่าทุกสิ่งทุกอย่าง หน้ากระดาษ 111 หน้าจะพอรึเปล่าก็ไม่แน่ใจ แต่สิ่งสำคัญที่ได้เรียนรู้มากับตัวเองแล้วว่าสิ่งที่พ่อเคยพูดให้ฟังตั้งแต่ยังไม่เห็นว่ามันสำคัญนั้น ตอนนี้รู้แล้วว่าสำคัญขนาดไหน และเป็นความจริงที่พูดง่ายๆ แต่ยากที่จะเข้าใจและทำได้จริงๆ แต่เราก็ต้องทำมันให้ได้ เพราะ “เรามี 24 ชั่วโมงเท่ากัน อยู่ที่ว่าใครจะปล่อยให้เวลาเสียไปเปล่าๆมากกว่ากัน....แล้วใครจะคว้าความฝันของเรามาให้เราถ้าเรายังไม่เริ่มไล่ตามมันด้วยตัวเอง”

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังไล่ตามความฝันนะ

เรื่องเล่าจากแดน.....ที่มีมากกว่าพิซซ่าและหอเอน**4

2007-12-05T01:55:00.000-08:00

AFS ที่อิตาลี จะมีช่วงสัปดาห์แลกเปลี่ยนระหว่างเขตเหนือ กับ ใต้ เพื่อให้นักเรียนแลกเปลี่ยนได้มีโอกาสสัมผัสวัฒนธรรมที่แตกต่างระหว่างชีวิตแบบชาวเหนือกับชาวใต้ ดิฉันได้ไปอยู่ที่เมือง Caserta เป็นเวลา 1 สัปดาห์ ทำให้ได้เรียนรู้เรื่องต่างๆมากขึ้น ทั้งเรื่องวัฒนธรรม ภาษา และผู้คน เมืองทางใต้ค่อนข้างจะมีประชากรมากกว่า แต่เมืองไม่สะอาดเท่ากับทางเหนือ คนทางใต้จะพูดเร็วมาก และมีภาษาถิ่น ดิฉันได้ไปเมือง Naples เมืองต้นกำเนิดพิซซ่าอิตาเลียน อาหารที่เป็นที่นิยมไปทั่วโลก
ในเดือนเมษายนดิฉันเข้าร่วมโครงการ Rete Progetto Pace เป็นโครงการช่วยเหลือผู้ยากไร้และโรงเรียนในประเทศแถบยุโปตะวันออก จึงทำให้ได้มีโอกาสไปเที่ยวในหลายประเทศ ตั้งแต่ สโลวาเนีย โครเอเชีย อัลบาเนีย กรีซ เซอร์เบีย และ มาเซโดเนีย พวกเรานำเสื้อผ้า อาหาร ขนม อุปกรณ์กีฬา อุปกรณ์การเรียน และหนังสือ ไปให้ที่โรงเรียนต่างๆในแต่ละประเทศ ดิฉันได้เห็นผู้คนจำนวนมากที่ยังลำบากกว่าพวกเรา และต้องการความช่วยเหลือ ตอนที่พวกเราอยู่ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซนั้น ได้นำของไปบริจาคให้โบสถ์แห่งหนึ่ง บาทหลวงท่านมากล่าวขอบคุณด้วยตนเอง แล้วท่านก็พูดถึงเรื่องสงครามต่างๆ ที่ทำให้เกิดการสูญเสีย ที่ดิฉันประทับใจมากที่สุดคือ ท่านกล่าวว่า “ไม่ว่าจะเป็นคนที่จนมากแค่ไหน หรือ รวยมากมายมหาศาล ก็ต้องการความรักจากเพื่อนมนุษย์ด้วยกันทั้งนั้น คนที่ต้องการความช่วยเหลือ สิ่งแรกที่พวกเราจะให้เขาได้แม้เราไม่มีเงิน ก็คือ ความรัก ความเห็นใจ จากใจจริง”
ถ้าพูดถึงการเอาใจใส่ และช่วยเหลือนักเรียนแลกเปลี่ยนแล้ว ดิฉันคิดว่า AFS ประเทศอิตาลีมีการเตรียมความพร้อมดีมากๆ เพราะในแต่ละจังหวัดจะดูแลนักเรียนของตนเอง มีการนัดพบกันเพื่อพูดถึงสิ่งที่เป็นปัญหาหรือสิ่งที่พวกเราอยากทำ และยังมีนักเรียนเก่าของ AFS เป็นที่ปรึกษาอีกหนึ่งคน รวมถึงที่โรงเรียนก็จะมีครูที่ปรึกษาประจำตัวเราโดยเฉพาะอีกหนึ่งคน มีการเข้าค่ายเมื่อมาถึงในช่วงเดือนแรกเพื่ออธิบายสิ่งต่างๆ ทั้งกฎ ระเบียบ และสอบถามความเป็นอยู่กับครอบครัว ว่ามีปัญหาอะไรบ้าง ร่วมทั้งก่อนส่งพวกเรากลับบ้านก็จะมีค่ายเตรียมความพร้อมสู่การกลับบ้านของเราอีกคร้งหนึ่ง

เรื่องเล่าจากแดน.....ที่มีมากกว่าพิซซ่าและหอเอน**3

2007-11-16T21:52:00.000-08:00

ที่ประเทศอิตาลีจะแบ่งโรงเรียนแผนกวิทยาศาสตร์- คณิตศาสตร์( Liceo Scientifico) แผนกด้านภาษา ( Liceo Lingiustico ) แผนกช่าง ( Instituto Tecnico ) ออกจากกัน และยังมีโรงเรียนที่สอนด้านจิตวิทยา ( Instituto della Psicologia) และ ด้านการประชาสัมพันธ์ ( Instituto Informatica ) รวมถึงโรงเรียนที่สอนด้านศิลปะ และภาษากรีก ( Liceo Classico ) ที่ดิฉันไปเรียน ชื่อ Liceo Scientifico Leonardo Da Vinci เป็นโรงเรียนที่มีเฉพาะแผนกวิทยาศาสตร์- คณิตศาสตร์ นักเรียนที่โรงเรียนจะต้องเรียนวิชาฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา ดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา ประวัติศาสตร์ศิลป์ การออกแบบ พลศึกษา ภาษาอิตาเลียน ภาษาลาติน ภาษาอังกฤษ และ ภาษาต่างประเทศอีกหนึ่งภาษา แต่ละชั้นปีจะมีห้องที่เรียนภาษาที่3 แค่ 2 ห้องเรียน ในโรงเรียนระดับ High School จะมีทั้งหมด 5 ปี การเรียนค่อนข้างหนัก เพราะหากสอบไม่ผ่านก็ต้องเรียนซ้ำชั้น และคะแนนทั้งหมดส่วนใหญ่มากจากการสอบข้อเขียน และสอบโดยการถาม- ตอบ หรื อธิบายหน้าชั้นเรียน นักเรียนที่อิตาลีจะค่อนข้างจริงจัง และตั้งใจเรียนมากเวลาอยู่ในชั้นเรียน โรงเรียนริ่มเวลา 08.15 น. และเลิกเวลา 13.10 น. หรือ 14.00 น. หลังเลิกเรียนส่วนใหญ่จะกลับบ้านก่อน เพราะต้องกลับไปกินข้าวเที่ยง หลังจากนั้นก็อ่านหนังสือ หรือทำการบ้าน แต่ถ้าไม่มีสอบในวันถัดไป ก็จะออกไปเดินเล่นในเมืองกันในตอนบ่ายหรือไปขับจักรยานเที่ยว วัยรุ่นอิตาลีค่อนข้างจะมีความรับผิดชอบสูง แต่ก็ขี้อาย บางคนก็แทบจะไม่พูดเลย แต่พอสนิทกันก็จะรู้ว่าที่จริงแล้วส่วนใหญ่คุยเก่ง คุยสนุก และอยากรู้เรื่องต่างๆมากมาย โดยเฉพาะเรื่องในประเทศแถบเอเชีย วันที่ไปโรงเรียนวันแรกๆ แทบจะไม่ได้คุยกับใครเลยเพราะเหมือนกับว่าเขาก็กลัวเรา เราก็กลัวเขา แต่หลังจากนั้นก็ต้องเริ่มพูดกับเพื่อนๆก่อน พอคุยกับคนแรกได้จากนั้นทุกคนก็จะเข้ามาคุยด้วยเรื่อยๆ และเพราะว่าดิฉันเปลี่ยนห้องเรียนบ่อย เพราะในชั้นเรียนประจำนั้นค่อนข้างจะยากเกินไป จึงทำให้ได้รู้จักครูและเพื่อนหลายคน เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ ได้เรียนภาษาลาติน ที่รู้เรื่องไม่รู้บ้าง แต่ก็สนุกดี บางวิชาถ้าครูสอนจบแล้วก็จะให้ดิฉันออกไปเล่าเรื่องประเทศไทยให้เพื่อนๆฟัง โดยเฉพาะวิชาภาษาอังกฤษ และวิชาศาสนา บางครั้งก็จะได้เจอกับคำถามที่แปลกๆ แต่ก็ทำให้เราได้รู้ว่าประเทศอื่นเขามองประเทศไทยอย่างไร การพูดคุยกับเพื่อนๆและคนอื่นบ่อยๆจะช่วยฝึกให้เราเรียนรู้ภาษาของเขาได้เร็วมากขึ้น เพื่อนๆและครูที่โรงเรียนให้ความช่วยเหลือด้านการเรียนที่โรงเรียน และการเรียนภาษาอิตาเลียนได้มากจริงๆ ดิฉันไปเที่ยวกับเพื่อนๆในชั้นเรียน ในช่วงทัศนศึกษา พวกเราเลือกไป Florence เป็นเมืองที่สวยมากๆ รวมศิลปะมากมายจากศิลปินระดับโลกมาไว้ที่นี้ Florence จึงได้ชื่อว่าเป็น นครแห่งศิลปะ และความเจริญทางวัฒนธรรมทางอิตาลีและประเทศแถบยุโรป และยังเป็นเมืองแห่งต้นกำเนิดภาษาอิตาเลียน พวกเราอยู่ที่นั้น 4 วัน แต่แล้ววันที่ 3 โดยที่ไม่มีใครคิดมาก่อน พวกเราทุกคนร่วมกันท้องเสีย โดยหาสาเหตุไม่ได้ บางคนก็บอกว่าเป็นเพราะอาหาร เพราะนม หรือ เพราะอากาศ ก็ยังไม่มีใครตอบได้ ทำให้วันนั้นต้องมีคนกลบไปนอนพักที่โรงแรมครึ่งวัน กว่าจะมีแรงลุกมาเดินเที่ยวกันอีกรอบ แต่ก็ไม่มีใครอารมณ์เสียกับเหตุการณ์นี้เลยแม้แต่คนเดียว ทุกคนหัวเราะและก็แกล้งถ่ายรูปเพื่อนๆที่หน้าห้องน้ำพิพิธพัณฑ์ที่เราไปกันตอนเช้า แล้วเราก็เดินทางกลับในวันสุดท้าย พอโรงเรียนเปิดในวันจันทร์ต่อมาพวกเราถูกถามเรื่องนี้กันหลายครั้งหลายหน ช่วงเดือนพฤษภาคมเป็นช่วงสอบก่อนวันหยุดฤดูร้อนของที่อิตาลี เป็นช่วงเวลา 1 เดือนที่สนุกกับการอ่านหนังสือมากๆ หลังปิดเทอมแล้ว ในเดือนมิถุนายน พวกเราก็เลยมีเวลาไปเที่ยวเมืองใกล้ด้วยกัน อีกหลายครั้ง ตอนนี้โรงเรียนที่อิตาลีเปิดรียนในปีการศึกษา 2007 แล้วตั้งแต่เดือนกันยายนที่ผ่านมา

เรื่องเล่าจากแดน.....ที่มีมากกว่าพิซซ่าและหอเอน**2

2007-11-10T22:23:00.001-08:00

ปกติแล้วที่บ้านแม่จะเป็นคนทำทุกอย่างและพวกเราทุกคนที่เหลือก็มักจะถูกสั่งห้ามทำอะไรเลย แต่ถ้าแม่ไม่อยู่พ่อก็จะเป็นคนล้างจาน ดิฉันก็จะช่วยพ่อเช็ดจาน หรือบางครั้งก็ออกไปเก็บผักที่ปลูกเอาไว้ที่สวนใกล้ๆบ้าน ตอนบ่ายๆก็จะดูโทรทัศน์ด้วยกันแต่ถ้าแม่อยู่พวกเราก็จะดูหนังที่แม่เป็นคนเปิด ดิฉันสนิทกับทุกคนในครอบครัวมากๆเพราะส่วนใหญ่แล้วถ้าไม่ได้ไปโรงเรียนหรือ ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ก็จะอยู่บ้าน คอยนั่งดูเวลาแม่ทำอาหาร แต่ทำได้แค่ดูเพราะแม่สั่งว่าห้ามช่วย สงสัยจะกลัวว่าถ้าให้ช่วยแล้วจะยิ่งยุ่งมากขึ้น กับพี่ๆทั้งสองคนบางครั้งก็พาดิฉันไปเที่ยวหรือไปดูคอนเสริ์ตด้วยกัน

Treviso เป็นเมืองที่อยู่ในแคว้น Veneto อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลี อยู่ห่างจาก Venice ( Venezia ) แค่ 30 นาที โดยรถไฟ Treviso เคยเป็นเมืองหน้าด้านของ Venice จึงทำให้รอบใจกลางเมืองมีกำแพงล้อมรอบ และยังล้อมด้วยคูน้ำอีกชั้นนึง เป็นเมืองที่มีระเบียบและสะอาดมากๆ ในเมืองจะมีร้านค้าต่างๆมากมาย โดยเฉพาะร้านชอดโกแลต ผู้คนที่นี้ค่อนข้างพูดน้อยแต่เป็นมิตร ให้เกียรติและเคารพคนอื่นๆมาก รอบๆเมืองจะมีปราสาทตั้งแต่สมัยยุคกลางเป็นต้นมา และมีคฤหาสน์เก่า แต่ตอนนี้ส่วนมากถูกใช้เป็นสถานที่ราชการ และยังมีพิพิธภัณฑ์ทางธรรมชาติ รวมทั้งสวนสาธารณะหลายแห่ง อากาศที่นั้นดีมากเพราะมีต้นไม้เยอะมากๆ ในเมืองจะมีคูน้ำตัดผ่านตลอดตัวเมือง มีนกเป็ดน้ำ เป็ด หงส์ และนกต่างๆมากมาย ด้านทิศตะวันตกของกำแพงเมืองจะมีเกาะกลางน้ำเป็นที่เลี้ยงกระต่าย แพะ และไก่ สภาพภูมิอากาศที่อิตาลีมี 4 ฤดู ฤดูใบไม้ร่วง ( เดือนกันยายน- พฤศจิกายน ) ฤดูหนาว ( เดือนธันวาคม- กุมภาพันธ์ ) ฤดูใบไม้ผลิ ( เดือนมีนาคม- พฤษภาคม) ฤดูร้อน ( เดือนมิถุนายน- สิงหาคม ) ฝนจะตกในทุกฤดูแต่จะตกมากในฤดูหนาวและช่วงเริ่มฤดูใบไม้ผลิ บ่งครั้งตกมาในช่วงฤดูร้อน

เรื่องเล่าจากแดน.....ที่มีมากกว่าพิซซ่าและหอเอน

2007-10-09T07:57:00.000-07:00

Ciao tutti ^^
จากประสบการณ์ 1 ปี จากแดนไกล วันนี้ขอเล่าสู่กันฟังทีละนิด.....

แล้วทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้น จากวันที่ไปถึงกรุงโรม ประเทศอิตาลี ปีที่แล้วมีนักเรียนไทยทั้งหมด 20 คน ที่ไปผจญภัย ณ ประเทศที่ห่างไกลจากแผ่นดินเกิด ตอนแรกๆ พวกเราก็ยังไม่ค่อยตื่นเต้น หรือ ที่จริงแล้วตื่นกลัวกันมากมาย เพราะการเข้าค่ายครั้งแรกที่กรุงโรม เรายังอยู่ด้วยกันทุกคน แต่พอถึงเวลาที่ต้องออกเดินทางไปยังเมืองที่ครอบครัวอุปถัมภ์รอพวกเราอยู่ ความรู้สึกใจหายก็เกิดขึ้นทันที เพราะเราต้องเห็นเพื่อนเดินลากกระเป๋าใบโตจากไปทีละคน หรือ สองคน และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้พบกันอีกในเวลา 1 ปี ที่ต่างคนจะได้พบเจอสิ่งที่ต่างกันไป ดิฉันออกจากโรมตอนเวลา 13.00 น. พร้อมกับนักเรียนแลกเปลี่ยนคนอื่นๆ ที่จะไปอยู่เมืองเดียวกัน แบะด้วยความโชคดีอย่างที่สุดพี่สาวในครอบครัวอุปถัมภ์ของดิฉันเป็นนักเรียนอาสาสมัครของ AFS ประเทศอิตาลี ดิฉันจึงไม่กลัวที่จะหลงทางหรือขึ้นรถไฟผิดสาย

รถไฟถึง Treviso ประมาณเกือบ 21.00น. ที่สถานีวุ่นวายมากเพราะทั้งเจ้าหน้าที่ AFS และครอบครัวอุปถัมภ์ทุกครอบครัวมารอกันอยู่เต็มไปหมด หลังจากการแนะนำตัว แนะนำครอบครัวและถ่านรูปร่วกันแล้ว แต่ละครอบครัวก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ดิฉันอยู่กับครอบครัว Bettiol ประกอบด้วย พ่อ Natalino, แม่ Rosanna, พี่สาวคนโต Stefania และ Claudia ที่พบกันตั้งแต่ที่โรม Claudia เคยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ไปอยู่ที่ประเทศรัสเซียเป็นเวลา 1 ปี กับ AFS บ้านของดิฉันอยู่ห่างจากใจกลางเมืองแค่ 20 นาที โดยรถบัส อยู่ที่ Biancade คงเทียบได้กับตำบล ที่ Biancade สงบมากๆ ผู้คนส่วนใหญ่ทำไร่องุ่น และมีร้านขนมปัง กับร้านไอศกรีม ใกล้ๆบ้านมีโบสถ์ ที่ทำการไปรษณีย์ ธนาคาร ร้านสะดวกซื้อ และคลินิกรักษาฟัน สภาพแวดล้อมรอบๆบ้านดีมากๆ มีแม่น้ำเล็กๆอยู่ข้างบ้าน มีต้นไม้เยอะ มองจากหน้าต่างเห็นภูเขาที่เทือกเขา Dolomiti ผู้คนที่นี้ส่วนใหญ่ใช้จักรยานในการเดินทางใกล้ๆ ดิฉันนอนห้องเดียวกับ Claudia แต่วันจันทร์ - วันศุกร์ Claudia จะอยู่ที่ เพาระเรียนมหาวิทยาลัยที่นั้น Stefania เป็นนักสังคมสงเคราะห์ แม่ ทำงานแม่บ้าน ทำอาหาร( อร่อยมาก ) เป็นคนดูแลทุกคนในบ้าน เป็นคนรักความสะอาดและระเบียบมาก พ่อ จะค่อนข้างพูดน้อยแต่ใจดีมากๆ ปกติแล้วทุกวันหยุดพวกเราทุกคนจะอยู่ที่บ้าน หรือออกไปเที่ยวด้วยกัน บางครั้งก็ไปขับจักรยานเที่ยวหมู่บ้านใกล้ๆ บางครั้งก็ไปเที่ยวบ้านของเพื่อนๆของพ่อกับแม่

CILS

2007-09-12T08:01:00.000-07:00

The University for Foreigners at Siena

The Università per Stranieri di Siena continues the tradition started by the Grand Duke of Tuscany Ferdinand I, who, in 1588, established a school for the teaching of Tuscan Italian to German students. Today, the Università per Stranieri di Siena offers a variety of courses and undertakes scientific research on the diffusion of Italian language and culture.
In addition to these activities, the university also offers CILS and DITALS certification.

CILS – a certificate of Italian as a second language – measures and assesses the level of competence a student has reached in Italian language. It is useful for those whose work and study puts them in daily contact with Italy, or simply for those who wish to evaluate their competence in the Italian language.

The certificate awarded by the Università per Stranieri di Siena is legally recognised as an official certification of linguistic communicative competence. The Foreign Ministry, through the various cultural institutions present abroad, coordinates examination centres across the world for those wishing to undertake the CILS examination.

THE CILS LEVELS
The certification system of CILS follows the guidelines laid out in Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment , the European initiative in evaluating linguistic competence. As such there are six recognised levels of competence, each of which is autonomous and complete in itself and each adapted to the various social, professional and intellectual needs of the student.

EXAMPLE TEST

CILS - Certificate of Italian as a Foreign Language

CILS A1 and CILS A2 are aimed at those who are taking their first steps in the process of learning Italian. The A1 level indicates that the student has just begun to engage with Italian as a second language, while the A2 level indicates a slightly more involved engagement and attests to a competence which is still in the stage of being formed. Neither level assumes an autonomous communicative ability. Both A1 and A2 of the CILS certification process are modularly structured, differentiated according to the needs and exigencies of the student. There are modules aimed at the children of immigrants who live in Italy, modules aimed at the adults whose first language is markedly different from Italian (Japanese, Chinese, etc.) and for children of emigrants from Italy who now live abroad.
The examination at these levels lasts approximately two hours.

The Livello Uno (First level), which corresponds to the B1 level as indicated in Framework, assesses the users basic level of competence needed to use Italian with autonomy in authentic everyday contexts.
The examination lasts approximately three hours.

The Livello Due (Second level) corresponds to B2 of Framework and is an intermediate level. Users at this level of competence are able to demonstrate the ability to use the fundamental basics of the language in a wide variety of contexts and situations. At this level, users are capable of using Italian to communicate effectively whilst staying in Italy, be it for reasons of study, work or pleasure. Possession of the certificate at this level allows students from outside the EU to register at university courses without having first to undertake an assessment of their Italian.
The exam lasts about four hours.

The Livello Tre (Third level) is equal to C1 in Framework and represents a superior competence in using the Italian language. The user at this level is able to use Italian effectively in a much wider range of contexts, including atypical situations, formal contexts, in dealing with public bodies, and other such milieu.
The examination lasts about five hours.

The Livello Quattro (Fourth level) – C2 in Framework – is a advanced level approaching native speaker level. The user has a completely independent use of Italian in all formal and informal situations and the capacity to effectively use Italian in professional contexts.
The examination lasts about five and a half hours.

WHO ARE THE CERTIFICATES FOR?
All Italian citizens resident abroad and non-Italian can take the CILS examinations. There are no limits with regards to age and it is not necessary to hold any educational certificate or qualification. Nor is it necessary to have first successfully completed a CILS examination at a lower level than that being studied for. Each candidate is encouraged to prepare for the CILS examination in the way which is most adapted to his or her needs and wants.

THE EXAMINATION AND CERTIFICATION
To obtain a CILS certificate it is necessary to pass the relevant examination. This consists of a listening lest, a reading test, an analysis of the structures of communication, a writing test and a speaking test. All these papers are produced and evaluated at the Certification Centre of the Università per stranieri di Siena according to the guidelines laid down by the EU. Certificates are granted when a student reaches a minimum score on each paper. When retaking the examination in cases where the minimum score was not achieved in all papers, candidates take only those papers where the score was insufficient. Once a pass has been achieved in any given paper, that result lasts one year, after which candidates must retake the whole examination to obtain the certificate.

THE CILS EXAMINATIONS
Examination take place in official centres across the globe. These centres also deal with registration for the exams. The cost of the examination is calculated on the basis of the GDP of the country in which the candidate presents himself. In cases where students are retaking only those parts of the examination which were failed at the previous attempt, the cost thereof is calculated at one-fifth of the total cost for each paper taken.

EXAMINATION DATES
Examinations take place twice a year – in June and December - at the same time in all examination centres.

Next Examination dates:
7 june 2007
6 dicember 2007
6 june 2008
5 dicember 2008

PREPARATORY COURSES FOR CILS
The Università per Stranieri di Siena organises intensive courses of 20 hours as preparation for the CILS examinations. All five areas (listening, reading, analysis, writing and speaking) are developed and the course ends with a mock examination. The courses are organised so as to coincide with the actual examination dates and therefore serve as an excellent practice.

Centro Certificazione CILS
Università per stranieri di Siena
Via Sallustio Bandini 35 - 53100 SIENA
Tel. +39 0577 240467
Fax. +39 0577 240461
E-mail: cils@unistrasi.itm ; infocils@unistrasi.it

ไข้เลือดออก""""อย่ามองข้าม

2007-08-14T04:01:00.000-07:00

โรคไข้เลือดออก (Dengue Haemorrhagic Fever)

สาเหตุและอาการแพร่ระบาด
โรคไข้เลือดออกเป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส โดยมียุงลายเป็นพาหะนำโรคนี้มาสู่คน เชื้อไวรัสที่ก่อโรคคือเชื้อไวรัสเด็งกี่ ไข้เลือดออกพบมากในประเทศเขตร้อน เช่น เวียตนาม กัมพูชา ไทย พม่า มาเลเวีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์
โรคไข้เลือดออกเป็นโรคที่สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดทั้งปี แต่มักจะระบาดมากในช่วงหน้าฝน เพราะยุงลาย ซึ่งเป็นพาหะของโรคมีจำนวนชุกชุม ยุงลายตัวเมียจะวางไข่ในภาชนะที่มีน้ำขัง เมื่อยุงไปกัดคนป่วยที่มีเชื้อไวรัสไข้เลือดออกอยู่ในกระแสเลือดเชื้อไวรัสจะเข้าไปเจริญเติบโตเพิ่มจำนวนในเยื่อบุกระเพาะอาหาร หลังจากนั้นจะเข้าไปสู่ต่อมน้ำลายของยุงและพร้อมที่จะแพร่เชื้อเข้าสุ่คนที่ถูกกัดต่อไป เชื้อไวรัสไข้เลือดออกนี้ จะอยู่ในตัวยุงลายได้ตลอดชีวิตของยุง

อาการและการติดต่อ
เมื่อยุงลายที่มีเชื้อไวรัสไข้เลือดออกไปกัดคน เชื้อโรคที่เข้าสู่ร่างกายจะใช้เวลาฟักตัวประมาณ 2 - 7 วัน ปวดเมื่อยเนื้อตัวมีจุดแดงๆ หรือจุดเลือดออกขึ้นตามตัวหรือแขนขา หน้าแดง ผิวหนังแดง เนื่องจากอาการทั่วๆ ไป คล้ายกับเป็นหวัดเมื่อเด็กมีอาการเช่นนี้ พ่อแม่จึงมักคิดว่าเป็นไข้หวัดธรรมดาจนปล่อยให้อาการรุนแรง แต่สิ่งที่แตกต่างจากไข้หวัดก็คือ จะไม่ไอไม่มีน้ำมูกเหมือนหวัด บางคนที่อาการรุนแรงมักมีอาการคลื่นไส้ อาเจียนร่วมด้วย อาจมีเลือดกำเดาหรือเลือดออกตามไรฟัน มีอาการตับโตเมื่อกดจะเจ็บ จนถึงมีอาการช็อกเนื่องจากมีการไหลเวียนของเลือดล้มเหลว อาการช็อกมักเกิดขึ้นพร้อมกับที่ไข้ลดลงอย่างรวดเร็ว ผู้ป่วยจะมีอาการซึมลง มือเท้าเย็น ความดันโลหิตเปลี่ยน ตัวเย็น ขอบปากเขียวแต่ยังมีสติพูดคุยได้ บางรายอาจมีการปวดท้องอย่างกระทันหัน และอาจเสียชีวิตได้ภายใน 12-24 ชั่วโมง ถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที

การรักษา
หลักการรักษาไข้เลือดออกคือ การรักษาให้ทุเลาอาการและป้องกันการช็อก เมื่อเด็กมีไข้สูงจะต้องป้องกันไม่ให้มีอาการชักจากไข้ ด้วยการเช็ดตัวและให้ยาลดไข้ ไม่ควรใช้ยาจำพวกแอสไพริน เพราะจะทำใก้เกล็ดเลือดเสียการทำงาน จะระคายเคืองกระเพาะอาหารและทำให้เลือดออกง่าย ควรให้ยาลดไข้จำพวกพาราเซตามอลจะปลอดภัยกว่า รวมทั้งการให้น้ำเพื่อชดเชยน้ำที่ร่างกายเสียไปแก่ผู้ป่วย เช่น น้ำเปล่า น้ำผลไม้ น้ำเกลือแร่ โอ.อาร์.เอ โดยดื่มครั้งละน้อยๆ แต่ดื่มบ่อยๆ และควรกินอาหารอ่อนๆ เช่น โจ๊ก หรือข้าวต้ม เป็นต้น
กลุ่มที่เสี่ยงต่อโรคโรคไข้เลือดออกมักพบในเด็ก โดยสามารถเกิดกับเด็กช่วงอายุตั้งแต่ 4 เดือน จนถึงวัยรุ่น สำหรับเด็กโต และผู้ใหญ่ส่วนมากจะมีภูมิคุ้มกันต่อโรคนี้แล้ว แต่ก็สามารถเป็๋นโรคไข้เลือดออกได้ ถ้าถูกยุงลายที่มีเชื้อไวรัสไข้เลือดออกกัด

การป้องกันและควบคุม
การป้องกันโรคไข้เลือดออกที่ดีที่สุดคือ การกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ของยุงลาย ซึ่งเป็นพาหะนำโรคนี้ โดยกำจัดลูกน้ำในภาชนะต่างๆ ที่มีน้ำขัง ด้วยการปิดฝาภาชนะเก็บน้ำให้มิดชิด เช่น โอ่ง ถังเก็บน้ำ หมั่นเปลี่ยน หรือทิ้งน้ำในภาชนะบรรจุน้ำและภาชนะที่มีน้ำขัง เพื่อป้องกันยุงมาวางไข่เช่น แจกัน จานรองกระถางต้นไม้ ถ้วยหล่อขาตู้กับข้าว เก็บทำลายเศษวัสดุ เช่น ขวด กระป๋อง ฯลฯ เพื่อไม่ให้รองรับน้ำได้ ตัดต้นไม้ที่รกครึ้ม เพื่อให้มีแสงสว่างและอากาศถ่ายเทได้ดี และการเลี้ยงปลากินลูกน้ำไว้ในโอ่ง หรือบ่อที่ใส่น้ำใช้นอกจากทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายแล้ว จะต้องป้องกันตัวเองไม่ให้ยุงลายกัด ด้วยการดูแลหน้าต่าง ประตู ช่องลม ไม่ให้ยุงเข้า จัดข้าวของในบ้านไม่ให้กองสุมกัน รวมถึงเลือกใช้ผลิตภัณฑ์กำจัดยุง และทากันยุงให้ถูกต้อง

***** หลังจากเมื่อ3สัปดาห์ที่แล้วเราต้องนอนพักยาว.......ด้วยอาการแสนสาหัสจากเจ้าไข้เลือดออก ที่ไม่รู้เหมือนกันว่าบังเอิญไปถูกคุณยุงลายที่ไหนกัดมา ก็เลยนำเรื่องนี้มาบอกกัน เพราะทุกๆปีประเทศไทยมีผู้เสียชีวิตจำนวนไม่น้อย และเราอยากให้ทุกคนปลอดภัยจากเจ้าโรคนี้

ด้วยรักและปรารถนาดี...

La Mia Citta' : TREVISO II

2007-07-26T03:11:00.000-07:00

Eating and Drinking
Treviso and its province are teeming with restaurants, trattorias and wine bars which invite visitors to drop in. Eating and drinking well is a true commandment for Treviso's inhabitants. The cuisine is of excellent quality and closely tied to seasonal products.Some of the specialties only eaten here include: sopa coada, a soup with pigeon meat, or various pasta and rice dishes with wild herbs and vegetables, such as risotto with wild asparagus (bruscandoi). With its famous red chicory (radicchio) Treviso prepares many dishes, the most famous of which is risotto al radicchio. Other pasta courses popular in Treviso include bigoli thick homemade spaghetti served with duck or sausage sauce, risi e bisi (rice with peas) and pasta e fagioli (pasta with beans).Abundant amounts of meat are eaten; the most widespread dishes include assorted meat on skewers, grilled meat, sliced steak with herbs, but even more unusual products such as baked goose and snail stew. Cold cuts cannot be left out, often served as antipasto: the most typical are soppressa, a large flavorful salami, and ossocollo. Meat and cold cuts are often served with polenta, or peverada, a strong sauce made from liver and spices. Fall is synonymous with mushrooms, a true must on Treviso's tables.Another great product from these areas are cheeses: the soft, unripened Stracchino and Casatella come from the plains, while Montasio and Soligo and other specialties such as Bastardo del Grappa, smoked ricotta and "drunk" cheese (ripened on marc) come from the mountain area. Fish is not traditional in Treviso, with the exception of trout, but given the closeness to the sea there are also excellent fish restaurants.Lastly sweets: there are many types, but the most famous Treviso sweet is definitely tiramisù.Wine: Veneto is the region which produces the most wine in Italy and Treviso is no exception. The darling of the Marca lives in its hills, Prosecco di Conegliano-Valdobbiadene, omnipresent on every table in Treviso. It is a white wine with a flowery fruity bouquet, mainly produced in spumante and sparkling versions. The offering of this area also includes Colli di Conegliano, a DOC wine with an aromatic and smooth white and full-bodied grassy red. From a small area at the feet of Monte Cansiglio comes a top quality white passito of limited production: Torchiato di Fregona. Further south, the fertile lands of the Piave river produce good Merlot, Cabernet, Tocai, Verduzzo, and Pinot as well as a very popular native wine: Raboso, a red with a dry and straightforward taste. No respectful meal would end without a nice glass of grappa, which is an object of worship in this land. There are many different types: white, refined in wood, aged, single grape type, flavored with herbs or fruit.
Getting there
Treviso is just a short distance from Venice and is easy to reach with all transportation...By car: from Turin, Milan or Trieste take the freeway A4 until Mestre and then the A27 until the Treviso Sud exit. From Rome, Florence and Bologna take the A13 Bologna-Padova, then the A4 to Mestre and A27 to Treviso Sud. Those coming from the Dolomites take A27 from Belluno to Treviso Nord.By train: Treviso is located on the heavily trafficked Venice-Udine line, which is also directly connected with Venice. Those coming from the south or west normally need to change trains in Mestre. See the Trenitalia website for train schedules.By plane: Treviso has a small airport with flights to London, Paris, Barcelona, Amsterdam and various other European cities. Venice's international "Marco Polo" Airport is located 30 km from the city. The Fly Bus connects the airport with the Venice-Mestre train station where frequent trains leave for Treviso.

La Mia Citta' : TREVISO

2007-07-23T04:16:00.000-07:00

Treviso is a city to discover on foot, its charm can be witnessed by passing under the arcades of its major streets or in the thousands of alleys that wind around in the medieval part, or by following the canals that cross and around the city. Treviso bewitches visitors with its sense of hospitality and love of life, which can be felt everywhere in its fashionable restaurants, bars, shops, squares and cultural spots.
History and culture
The remains of an ancient village found along the Sile river place the origins of Treviso in the Bronze Age (15th century BC). The city was inhabited by the Veneti starting in the 10th century BC, who were granted Roman citizenship in 49 BC.In the early Middle Ages Treviso became a flourishing city under the Carolingians, when it became the capital of a March and had a mint. The year 1164 was important: it was then that the Emperor Frederick I recognized the city as a free commune. Thus began its most glorious period, Treviso extended its domain, adorned itself with new churches and buildings and held knightly feasts hosting poets and troubadours, which earned it the name of "Joyous and harmonious March". It fell under the tyranny of Ezzelino da Romano in 1237; from that point on the city passed from hand to hand, tormented by war and civil clashes for more than a century.The population of Treviso joined forces with Venice in 1389 leading to a long and prosperous time of peace for the city. Treviso became filled with buildings and frescoes in Venetian Gothic style. In 1509 Venice decided to give the city new fortifications to be able to defend its territories to the north. The current walls and gates date back to this period.Treviso fell along with Venice in 1797 to the aggression of Napoleon's armies. The city then fell under Austrian domain until 15 July 1866, when Italian bersaglieri liberated it, marking its annexation to the Kingdom of Italy. During World War II Treviso suffered heavy losses; in 1944 American bombing caused thousands of victims destroying many buildings and historic landmarks.

Places and charm
The beauty of Treviso does not just lie in its heritage of churches and buildings, but much more in the intimate atmosphere of the city and its very special urban fabric. Visiting Treviso means letting yourself go in the myriad of medieval alleys, and glimpse picture postcard views which will amaze you with their poetic charm. And even more importantly joining the locals in their quest for life.Piazza dei Signori is the salon and at the same time symbol of the city, proof of the great vocation Treviso's inhabitants have for feasting, cordiality and cheerfulness. The bell tower and Palazzo dei Trecento are located in the square, the latter has always been the seat of local government. A large external stairway leads inside the building, where 15th and 16th century sculpture which survived the 1944 bombings can be seen. Great vaults are located under the Palazzo dei Trecento, where Treviso''s inhabitants meet for pleasant breaks.Monte di Pietà from Piazza dei Signori a gallery leads to the small square of Monte di Pietà. Inside it is possible to visit the Cappella dei Rettori, ornately decorated with frescoes and gilded leather panels. The other rooms house original weights and measures and numerous works of art by Luca Giordano and Sebastiano Ricci.The canals. Water plays the leading role in Treviso, the city is characterized by a system of rivers and canals which cross it and surround it. Walking through the center visitors encounter truly poetic settings, where medieval houses and buildings are reflected in the clear water of the canals. Wander around the maze of alleys starting behind Piazza dei Signori to discover the most charming corners of the city: Isola della Pescheria (fishmarket island), Canale dei Buranelli, Ponte San Francesco with the windmill, Ponte Dante with the university and Ponte S. Martino.

Italy : Azzurri ( ภาคต่อ )

2006-07-03T07:31:00.000-07:00

แม้จะเป็นภาพเล็กๆน้อยๆ แต่เป็นส่วนสำคัญของของทีม AZZURRI
จะพยายามหามาให้ชมมากว่านี้นะ

Italy : Azzurri

2006-06-26T07:54:00.000-07:00

All About " AZZURRI " *All About " BLUE " * All About " Italy Football Club "

FIFA member since: 1905
Team nickname: Azzurri (the blues)
All-time caps leaders: Paolo Maldini (126)
All-time leading scorer: Gigi Riva (35 goals)

Number of Previous World Cup Appearances: 15
All-time record: 70 games played, 39 wins, 17 draws, 14 losses Goals for: 110 Goals against: 67

World Cup History
1930 - Did not enter
1934 - CHAMPIONS
1938 - CHAMPIONS
1950 - First Round
1954 - First Round
1958 - Did not qualify
1962 - First Round
1966 - First Round
1970 - Runners-up
1974 - First Round
1978 - Semifinals (4th place)
1982 - CHAMPIONS
1986 - Second Round
1990 - Semifinals (3rd Place)
1994 - Runners-up
1998 - Quarter-finals
2002 - Second Round

Biggest victory: 7-1 vs. United States in 1934
Biggest defeat: 4-1 vs. Switzerland in 1954 and 4-1 vs. Brazil in 1970
Overall top scorer: Paolo Rossi, Roberto Baggi and Christian Vieri (9 goals)
Most appearances: Paolo Maldini (23 matches)
Hosted the World Cup: 1934 and 1990

Other Achievements:
European Champions: 1968
Under-21 European Champions: 1992, 1994, 1996, 2000, 2004
Under-19 European Champions: 1958, 2003
Under-17 European Champions: 1982, 1987
Olympic Gold Medal: 1936 Olympic Bronze Medal: 1928, 2004

Greatest Players:
Dino Zoff: One of the best goalkeepers the world has ever known. Zoff was a key member of Italy's 1982 World Cup winning team. He earned 112 caps for Italy during his career, making him one of the most revered Italian sports figures in history. At 40 years of age, he is the oldest player to ever win the World Cup.

Paolo Rossi: The hero of the 1982 World Cup in Spain, Rossi was the top goal-scorer in the tournament with six goals. His hat trick against Brazil in the quarter-finals sent the Azzurri on its way to capturing its third World Cup title. Voted European player of the year in 1982.

Italy : สวยๆ เก็บมาฝาก ( ภาคต่อ 2 )

2006-06-09T03:27:00.000-07:00

Italy : สวยๆ เก็บมาฝาก ( ภาคต่อ )

2006-06-04T05:19:00.000-07:00

Italy : สวยๆ เก็บมาฝาก

2006-05-25T08:11:00.000-07:00

ภาพสวยๆจากเมืองต่างๆในอิตาลี เอามาฝากให้ชมกัน ทั้งจาก เวนีซ ปีซา มิลาน ฟลอเรนซ์
และน้ำพุ Trevi ที่กรุงโรม

Vincent Van Gogh : 2

2006-05-21T08:22:00.000-07:00

ส่วนหนึ่งจากผลงานสวยๆของ Van Gogh

Vincent Van Gogh

2006-05-14T07:23:00.000-07:00

Van Gogh naît en 1853 dans un petit village du Brabant hollandais, Groot-Zundert. L'un de ses oncles étant associé à la plus grande entreprise de ventes de tableaux sur le marché international, la Goupil & Cie, il est engagé comme employé à la galerie de la Haye, puis trois ans plus tard, il travaille pour celle de Londres et enfin celle de Paris. Il a pu être ainsi, en six ans en contact avec l'art des plus grands maîtres. Son manque d'intérêt pour le commerce et l'absence du sens des affaires entraîne son licenciement. Il accepte ensuite de petits métiers dans la banlieue de Londres lui permettant de laisser libre cours à son prosélytisme.
Il revient chez ses parents au début de 1876. Peu à peu, l'idée d'une vocation spirituelle, comme celle de ses ancêtres, prend forme dans son esprit, et son père Theodorus Van Gogh devient son grand modèle. Au printemps 1877, Vincent se rend à Amsterdam pour se préparer aux études de théologie. Il se plonge dans les études des langues mortes, des cours de mathématiques, essayant de combler toutes les lacunes causées par ces années d'errance. Mais Vincent interrompt ses préparations et ne se présente même pas au concours d'entrée. Son incapacité à se fixer quelque part et son agitation perpétuelle ne faisaient qu'empirer. Finalement, le conseil de famille décide que Vincent devait essayer de devenir prédicateur laïque. Il obtient ainsi en 1879 une mission évangéliste dans le bassin minier du Borinage, en Belgique. Le contact avec la misère humaine le métamorphose, un esprit éclairé, sans illusions, s'annonce et en lui naît l'idée d'exalter la condition des plus humbles à travers une création artistique. Après plusieurs mois de silence, Van Gogh reprend contact avec son frère. En juillet 1880, il lui envoie du Borinage une lettre qui marque le début d'une série d'auto-analyses lucides. Il se distancie de plus en plus de ses activités au service des autres.
En comprenant les messages de la foi de façon plus abstraite, en les élevant au niveau de conceptions générales du monde, un nouvel accès à l'art s'ouvrait à lui. Le terme clé de son naturel artistique apparaît dans le terme "mélancolie active". En se consacrant à la peinture, Van Gogh ne désirait pas seulement agir pour les hommes mais voulait que son intervention soit reconnue. Car jusqu'alors, il était un " inactif contre son gré ; un tel homme ne sait parfois pas lui-même ce qu'il serait capable de faire, mais il le sent d'instinct : je suis tout de même bon à quelque chose, je peux justifier mon existence !".
En octobre 1880, Van Gogh se rend à Bruxelles pour entamer une formation artistique assez désordonnée. Il reprend rapidement des études autodidactes remplaçant ainsi la formation académique. Il s'entraîne tout d'abord en copiant divers peintres puis il se lance dans la production de nombreux dessins et peintures décrivant des scènes de la vie paysannes, comme les Mangeurs de pommes de terre ( Avril-Mai 1885, huile sur toile, 81,5x114,5 cm, Amsterdam, Musée Van Gogh ).
Il rejoint son frère Théo, employé à la galerie Goupil, dans un Paris en pleine effervescence artistique. Pendant deux ans, sa soif d'apprendre le conduit dans tous les musées et expositions. Il rencontre de jeunes artistes comme Pissaro et Gauguin et s'inspire d'un nouveau mouvement : le néo-impressionnisme dont la technique picturale est basée sur le pointillisme ( ou divisionnisme ).
En février 1888, il part à Arles. En Provence, tout l'émerveille, le soleil, les vergers en fleurs, les belles arlésiennes. Il travaille beaucoup, avec l'aide financière de Théo, qui lui envoie des tubes de peintures et des toiles. Chaque matin, il quitte son logis, lourdement chargé et circule inlassablement dans la région, à la recherche de motifs et produit un chef d'œuvre après l'autre. " C'est l'émotion, la sincérité du sentiment naturel qui guide notre main, et lorsque cette émotion est parfois si forte que l'on travaille sans remarquer que l'on travaille, lorsque, quelquefois, les coups de pinceau viennent et s'enchaînent, comme les mots dans une conversation ou dans une lettre, il ne faut pas oublier qu'il n'en a pas toujours été ainsi et qu'à l'avenir aussi, il y aura beaucoup de jours décourageants sans la moindre inspiration." Ces phrases extraites de la lettre 504 semblent prophétiques vu l'effondrement qui se produira à la fin de cette année.
Son ami Gauguin le rejoint. Il peint Vincent en plein travail sur un des tableaux de la série Les Tournesols. En dépit de leur amitié, les disputes incessantes aboutissent, le 23 décembre à la crise de Vincent qui menace son ami avec un rasoir à main. Il finit par se trancher une oreille qu'il met dans une enveloppe avant de l'offrir à une prostituée. Il est évident que l'arrivée de Gauguin à Arles a joué un rôle important dans l'effondrement psychologique de Van Gogh. Deux personnalités se sont heurtées et se sont livrées des combats très rudes. A travers Gauguin, son génie artistique est plus que remis en question. Il œuvre jusqu'à l'anéantissement psychique et physique. Victime de délires paranoïaques, il est sujet à de violentes crises. Une requête des habitants d'Arles parvient aux autorités, leur demandant d'interner Vincent parce qu'il constitue un "danger pour la communauté".
A la fin du mois de février, Van Gogh est interné. Pleinement conscient, il se voit enfermé ; on ne lui accorde ni livres, ni peinture, ni même sa pipe. En mai 1990, il entre de son plein gré à l'hôpital psychiatrique de Saint-Rémy-de-Provence. Dans l'atmosphère oppressante et mélancolique des vieux murs, le peintre se concentre entièrement sur son soi-même et les forces psychiques qui l'envoûtent. Elles agissent sur lui dans la mesure où il peut s'en rendre maître dans ses tableaux. Van Gogh contemple son univers intérieur, il ne connaît ni diversions, ni contacts humains et il a naturellement renoncé à ses anciens "poisons". Son assiduité au chevalet n'a sans doute jamais été aussi grande que pendant son séjour à Saint-Rémy. Van Gogh est devenu lui-même sa propre légende artistique. Il offre une nouvelle interprétation de l'unité de l'art et de la vie. L'artiste et l'homme ne se retrouvent que dans la folie, libérés des petits conflits quotidiens. Théo l'a immédiatement compris et formulé dans l'une des lettres : " Tes dernières toiles m'ont fortement donné à réfléchir à propos de ton état d'esprit au moment où tu les as faites. Il y a dans toutes une force de la couleur que tu n'avais encore jamais atteinte jusque là, … ; mais tu es encore allé plus loin, et s'il y a des peintres qui cherchent le symbole sur le chemin de l'altération de la forme par la violence, je trouve cela exprimé dans beaucoup de tes toiles … mais comme ta tête a du travailler, comme tu as osé aller jusqu'à l'extrême limite, là où l'on doit inévitablement être pris de vertige".
Durant l'année de son internement, il peint cent cinquante toiles, parmi lesquelles on compte de nombreux chefs d'œuvre.
Il quitte l'hôpital pour se rendre à Auvers-sur-Oise où le Docteur Gachet, collectionneur, ami de nombreux peintres impressionnistes, a accepté de le prendre en charge et de le soigner. Il va travailler comme un forcené pendant deux mois, produisant plus de soixante-dix tableaux.
Le 27 juillet 1890, dans le champ de blé qu'il a peint quelques jours avant, il se tire un coup de revolver. Il meurt deux jours plus tard dans les bras de son frère Théo, le laissant seul héritier de sa vie, de son œuvre. L'affinité indissoluble des deux frères s'étend au-delà de la mort. Deux mois à peine après la mort de Vincent, Théo sombre à son tour dans la démence pour ne plus en guérir. Désormais la personne de l'artiste Van Gogh était définitivement morte. Il appartenait à Jo, la veuve de Théo, de livrer l'œuvre au public. Elle y réussit au-delà de toute mesure.

ท่องเที่ยว : อิตาลี ( ภาคต่อ )

2006-05-04T08:43:00.000-07:00

วันนี้เราเอารูปสวยๆจากประเทศอิตาลีมาฝากกัน หลังจากโพสไม่ติดมาตั้งนาน

สงกรานต์ สนุก...สนุก... ( ภาคต่อ )

2006-05-04T07:31:00.000-07:00

ขอโทษนะคะที่ทำให้รอคอยนาน สงกรานต์ สนุก...สนุก... ( ภาคต่อ ) มาแล้วคะ
ความเดิมตอนที่แล้วเราไปถึงที่โป๊ะกันแล้ว หลังจากเฝ้าสังเกตเหตุการณ์ความโกลาหลที่ก้นโป๊ะ ระหว่างที่ฝูงสัตว์น้ำต่างพากันหาทางรอดซึ่งไม่มีแล้วตอนนี้
ลูกเรือผู้ชำนาญการก็เร่งมือ ตักสารพัดสัตว์น้ำน้อยใหญ่ขึ้นไปบนเรือ เสียงฮือ...ฮา...ดังขึ้นเมือ่แมงกระพรุนตัวขาวและโตมาก ขนาดเท่าๆกับโต๊ะเรียนถูกเกี่ยวขึ้นเรือไป ตามไปด้วยหมึกกล้วย ปลาไหลทะเล ( ที่บางคนเถียงเสียงแข็งว่าเป็นงูทะเล) ปูม้าตัวเขื่องๆ ปลาต่างๆ และสุดท้ายพระเอกของงาน หรือดาราดังประจำโป๊ะเมืองแม่กลอง ปลาทู ตัวโตๆยังดิ้นๆอยู่เลย เวลาที่ปลาทูดิ้นลำตัวจะสะท้อนกับแสงแดดเป็นเงาวับๆสวยงามมากๆ วันนั้นนับได้หลายตะกร้า เกือบสิบเห็นจะได้ ถือว่าค่อนข้างเยอะพอควรนะ เอาละแล้วคราวนี้ก็ถึงเวลาว่าต่อจากคราวที่แล้ว
หลังจากนั้นบรรดาผู้ชมบนที่นั่งชั้นหนึ่ง First Class ก็ทยอยกันเคลื่อนตัวลงจากโป๊ะ เราก็รอเวลานี้มานานแล้วที่จะได้กระโดดลงน้ำ หลังจากตากแดดตากลมมานาน เราตั้งใจจะกระโดดลงจากโป๊ะไปเลยไม่รอให้กลับมาที่เรือก่อนแล้วค่อยลงน้ำ แต่แม่ห้ามไว้ก่อน เพราะกลัวจะมีตอใต้น้ำ แต่พ่อบอกว่าไม่มี เราก็เลยถามพี่ลูดเรือ ว่าตกลงแล้วมีตอรึไม่ เขาบอกว่าไม่มี แต่แม่ก็ไม่ให้โดด ระหว่างนั้นพี่วูด ( ลูกพี่ลูกน้องกัน ) ที่ยืนอยู่ข้างๆ ทำสิ่งที่ฉันให้อภัยไม่ได้ คือ พี่ท่านกระโดดลงน้ำ พร้อมเสียงตะโกนดังลั่น ทำเอาคนทั้งในเรือ และบนโป๊ะตกใจไปตามกัน ตามมาด้วยเสียงน้ำกระจายตูมใหญ่ ตอนนั้นเองเรารู้สึกว่ายอมได้ไงไห้โดนตัดหน้า ต่อหน้าต่อตา พอพี่วูดโผล่ขึ้นพ้นน้ำ เราก็กระโดดตามลงไปเลย ความรู้สึกตอนรู้สึกเลยว่าหัวใจแทบหยุดเต้น ในชีวิตเรากระโดดมาเยอะ ทั้งเรือประมง สะพานคลองชลประทาน หอโดด 34 ฟุต แต่ไม่เคยรู้สึกว่าใจกระตุกขนาดนี้เลย คงเพราะระหว่างลอยอยู่ในอากาศเราเงยหน้าขึ้นมองฟ้าด้วย เลยไม่เห็นน้ำว่าจะถึงเมือ่ไหร่ พอลงมาถึงน้ำแล้วโผล่ขึ้นมา สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆ รีบปีนขึ้นเรือแล้ววิ่งขึ้นโป๊ะไปกระโดดลงมาใหม่อีกหลายรอบ ลืมบอกไปนิดนึงว่าโป๊ะสูงไม่แพ้หอโดดเลยล่ะ อาจจะเตี้ยกว่าสักนิด พักใหญ่เรือต้องย้ายที่จอดเพราะลมเปลี่ยนทาง จอดห่างโป๊ะออกไป เราก็เลยย้ายที่กระโดดจากบนโป๊ะไปเป็นบนดาดฟ้าเรือ มีเรื่องที่น่ากลัวกว่าโดดบนโป๊ะอีก เพราะที่ยืนแคบมากและก็ลื่นด้วย แม้จะสูงน้อยกว่าแต่อันตรายกว่า แต่เราก็โดดลงมาอย่างปลอดภัยกันทุกคน ระหว่างที่จอดเรือเล่นน้ำ แม่ครัว ( คุณแม่และคุณป้า ) ก็นำเอาอาหารทะเลสดมาต้มให้เราได้กินกันแก้หิว ทั้งหอยแมลงภู่ดำขึ้นมาสดๆจากเสาโป๊ะ กุ้ง ปู และกั๊งเนื้อหวานๆหอมกลิ่นทะเล ต้มไม่ต้องใส่เกลือเลยมีรสเค็มนิดๆอยู่แล้ว แถบจะไม่ต้องพึ่งพาน้ำจิ้มแต่อย่างได้ พวกเราเล่นน้ำกันอยู่หลายชั่วโมงตั้งแต่ก่อนเที่ยงจนเกือบๆบ่ายสามโมงเย็น ก็ขึ้นเรือกลับ ระหว่างทางกลับกิจกรรมการกินของเราก็ยังไม่หยุดลง หลังจากล้างตัวด้วยน้ำจือกันแล้วก็เอาดินสอพองพอกหน้า ( กันแสบและกันอาการหน้าลอก ) แล้วหลังจากนั้นก็ปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือนั่งรับลมปนตากแดดกันสักพักพอตัวเริ่มแห้ง ก็เล่นเกมส์ Rich คล้ายๆกับเกมส์เศราฐีละ แต่สนุกกว่าเยอะเลย เกมศืนี้ที่บ้านเราเล่นมาตั้งแต่เรา 6 ขวบนะที่จำได้ ไม่นานก็เห็นฝั่งแล้ว แค่ 2 ชั่วโมงกว่าๆก็ถึงบ้าน หลังจากขนของขึ้นจากเรือและเก็บของเรียบร้อยแล้ว เราก็ออกไปเล่นสงกรานต์กันต่อ เป็นที่สนุกสนาน เฮฮา....
สงกรานต์ของเราปีนี้ผ่านไปอย่างสนุกสนานและคุ้มค่าจริงๆ ไปเที่ยวทะเล ได้กินอาหารทะเลสดๆ เล่นน้ำทะเล มีโป๊ะและดาดฟ้าเรือให้ทดสอบความกล้า
และที่สำคัญไม่ต้องรอรถติดอีกต่างหาก อิอิ แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นบทเรียนคือ ผิวที่เปลี่ยนสีไปเพราะแดดและลมทะเลนี้สิ ไม่รู้เมื่อไหร่จะกลับมาขาวอย่างเดิม ( ซึ่งก็ไม่ได้ขาวมาก ) ทั้งที่ใส่เสื้อแขนยาวแล้วก็ตามแต่เสื้อมันคอกว้างไปนิดนี้สิ คอดำเป็นปลอกคอเลยล่ะ เพราะมั่วแต่ห่วงเกมส์ Rich แท้ๆเลยลืมเปลี่ยนเสื้อ คราวหน้าเราจะเปลี่ยนเสื้อก่อนแล้วค่อยวิ่งขึ้นบ้านไปยิบเกมส์

ขอให้ทุกคนมีความสุขนะคะ สวัสดีปีใหม่ไทย( ย้อนหลัง ) คะ

สงกรานต์... สนุกสนุก...

2006-04-20T04:58:00.000-07:00

แง...........
โพสรูปไม่ติดอีกแล้ว... จะทำยังไงดีล่ะ ตั้งใจเอารูปจากอิตาลีมาให้ชมกัน รูปสวยๆทั้งนั้นเลย เสียดายจัง
พยายามมาหลายวันแล้วนะเนี่ย พรุ่งนี้จะลองใหม่แล้วกันนะ

........ สงกรานต์ผ่านไปแล้ว เพื่อนๆทุกคนไปเที่ยวไหนกันมาบ้าง เราอยู่บ้านตลอดเลย แต่ก็ไปเที่ยวมาหนึ่งวัน
ไปทะเล แต่ทะเลแบบที่เราไปไม่มีหาดทราย และไม่มีปูเฉสวน ไม่ได้ขับรถไป แต่ไปทางเรือ เรือประมงที่หาปลาในอ่าวไทย
ตอนเช้าเราก็เตรียมตัว เตรียมอุปกรณืทำอ่หารอย่างง่ายขนลงเรือ ลำบากมาก เพราะน้ำกำลังลงเรื่อเลยต่ำกว่าบันไดมาก บันไดในที่นี้หมายถึง ไม้ท่อนนึงผาดระหว่างกาบเรือและเขื่อนเล็กๆหน้าบ้าน เราเกือบจะตกน้ำตอนรับเตาปิ้งมาลงเรือ
เรือออกตอนประมาณเก้าโมงครึ่ง มุ่งหน้าออกจากแม่น้ำแม่กลอง ลอดใต้สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ( ถนนพระราม2 ธนบุรี-ปากท่อ ) ผ่านดอนหอยหลอด ออกสู่อ่าวไทยที่ปลายแม่น้ำแม่กลอง ที่เรียกกันว่าปากอ่าวก.ไก่ พอแดดเริ่มร่มเราก็ขึ้นไปนั่งกันบนดดฟ้าเรือ เห็นทัศนียภาพกว้างมากขึ้น เป็นที่หน้าสังเกตว่า น้ำทะเลจะเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆเมื่อห่างออกจากฝั่ง หลายๆคนจะเข้าใจว่าเป็นเพราะความลึกของน้ำ แต่ยังมีองค์ประกอบอื่นด้วย คือ ความสะอาดของน้ำ น้ำจะขุ่นเป็นที่น้ำตาล-สีเทาก็บริเวณที่มีโรงงานหรือบ้านเรือนแออัด สีน้ำจะเปลี่ยนไปเรื่อยจากน้ำตาล-เขียวขุ่น-น้ำเงินเข้ม เรานั่งเรือมาสักระยะก็สังเกตเห็นว่า ฝูงนกนางนวลบินใกล้เรือมาก เราเห็นนกนางนวลทุกเช้าที่หน้าบ้าน แต่ไม่เคยเห็นตัวโตๆและใกล้ชิดขนาดนี้ ประมาณสองชั่วโมงกว่าๆถัดมา เราก็มาถึงจุกหมายปลายทาง โป๊ะปลาทู กลางอ่าวไทย ตอนนั้นน้ำยังขึ้นไม่เยอะ เลยยิ่งตื้นเต้นกันเข้าไปใหญ่ เพราะเห็นความสูงและความลึกของโป๊ะค่อนข้างชัดเจน เรือโป๊ะกำลังมาเก็บปลาหรือเรียกอีกอย่างว่ากู้โป๊ะพอดีเลย ( โชคดีจัง ) พวกเราก็เลยปืนขึ้นโป๊ะ เดินบ้าง ยืนบาง นั่งบ้าง รอดูการกู้โป๊ะ ปลาทูตัวโตๆ กุ้ง ปลาหมึก แมงกระพรุน กั๊ง ปูม้า ปลากระเบน แม้แต่งูทะเลและปลาไหล ต่างพากันว่ายไปหาทางออก ชาวเรือสาวอวนขึ้นหาบรรดาเจ้าตัวใหญ่ตัวน้อยต่างๆ ไปรวมกัน แล้วเริ่มเกี่ยวแมงกระพรุนขึ้นไปก่อน จากนั้นก็ตักปลาและอื่นๆใส่ตะกร้า
พวกเราก็ตามไปขอซื้อ เจ้าของเรือก็ใจดีขายให้แถมยังแจกและแถมมาให้อีกมากมาย (ฉันเพิ่งจะมาสังเกตเห็นก็ตอนที่ได้อ่านชื่อเรือที่กำลังจะจากเข้าฝั่งไปว่าเป็นเรือของลูกค้าที่บ้าน) หลังจากนั้นพวกเราก็รู้ว่าเวลาที่รอมาถึงแล้ว ตอนนี้เรายืนอยู่บนเสาโป๊ะ สูงเท่าตึก2ชั้น แต่จะให้รอเดินลงเรือแล้วค่อยลงน้ำก็ดูจะชักช้าเกินไปและที่สำคัญ.......

..... ถ้าอยากรู้ว่าพวกเราลงจากโป๊ะอย่างไร อดใจรออีกนิด จะมาเล่าต่อให้ฟังนะ พร้อมกับรูปภาพแทนคำบรรยาย แล้วจะอดใจไม่ไหว อยากตามเราออกเรือสักครั้ง

อิตาลี : นำเที่ยว

2006-04-12T00:50:00.000-07:00

อิตาลี
เป์นหนึ่งในประเทศที่มีเสน่ห์น่าสนใจหนึ่งในโลก.. ดินแดนแห่งวัฒนธรรม กว่าศตวรรษที่กำเนิดและเจริญรุ่งเรืองมาจน ทุกวันนี้..
ศูนย์กลางของจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ในอดีตกาล ที่ครอบคลุมตลอดอณานิคม ดินแดนแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน...
โรม มิลาน เวนิส ฟลอเรนซ์ เช่นเดียวกับเมืองน้อยใหญ่อื่นๆที่สวยสดงดงาม พร้อมทั้งประวัติ ศาสตร์ร่องรอยที่ฝังใจอันจะเห์นได้จากอนุสาวรีย์และธรรมชาติของเมืองนั้นๆ ... คนทั่วทุกมุมโลกวันแล้ววันเล่า ต่างมาเยือนความสวยงามของอิตาลี
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคู่ฮันนีมูนหนุ่มสาวต่างปราถนาที่จะมาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์.. ที่ดินแดนในฝันแห่ง ความรักและโรมานซ์..

ทะเล ภูเขา หิมะ
ด้วยธรรมชาติอันงดงามเหมาะแก่การเที่ยวชม ใช้เวลาไม่นานนักจากหาดทรายที่ขาวสะอาด ถึงแถบเทือกเขาสูงที่ปกคลุมด้วยหิมะตลอดทั้งปี
ยอดเขามนต์บลัง เป์นยอดเขาที่มีชื่อเสียงและสูงที่สุดในทวีปยุโรป และเป์นส่วนหนึ่ง ของแนวเทือกเขาแอลป์...
ด้วยความสูงชันของเทือกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูหนาว ทำให้คนนับพันคน สนุกสนานกับวันหยุดพักผ่อนสุดสัปดาห์กับการเล่นสกี...
ห้าพันไมล์ตลอดแนวชายฝั่งที่ห้อมล้อมเป์นอาณาเขตประเทศ..
ห่างจากแนวมหาสมุทรที่เยือกเย์น เป์นแนวกั้นระหว่างทะเลเมดิเตอเรเนียนและมีชายหาด ที่ตื้นและน้ำทะเลใสสีครามดูแล้วสวยสดงดงาม ..

อาหารอิตาเลียน
อิตาลี นับว่าเป์นหนึ่งในประเทศที่มีอาหารรสชาดอร่อยชั้นเยี่ยม หากคุณเป์นคนหนึ่งที่เคยชิมอาหารอิตาเลียนมาแล้ว คุณคงหาคำตอบได้ว่าอาหารอิตาเลียน เยี่ยมยอดแค่ไหน.. จากทุกมุมโลกต่างยกนิ้วให้แก่อาหารอิตาเลียน โดยทั่วไปส่วนประกอบ จะมาจากธรรมชาติ เต์มไปด้วยผักที่อุดมคุณค่าวิตามิน น้ำมันมะกอก ผลไม้ และที่จะขาดไม่ได้เลยก้อคือ พาสต้า ทำมาจากข้าวสาลี และมีหลายรูปแบบเช่น สปาเก์ตตี มักกะโรนี เฟตตูชิเน และ อื่นๆ อีกมากมาย ที่สำคัญคือ พิซซา! คงยังไม่มีใครที่ยังไม่ได้ลองลิ้มลองรสชาดของพิซซา และจะมีอะไรที่ดีไปกว่าไวน์แดงสักแก้วคู่กับอาหารค่ำมื้อวิเศษของคุณ
ไวน์แดงหรือไวน์ขาว ด้วยรสชาดของมันจะทำให้คุณเคลิ้มและร่าเริงในหัวใจคุณ
จากนั้น ตบท้ายด้วยกาแฟดำ "เอสเพรสโซ" หรือ "คาปูชิโน"...

แฟชั่น
อิตาลี เป็นประเทศเป็นหนึ่งในผู้นำวงการแฟชั่นของโลก ด้วยสินค้าชื่อติดตลาด ที่รู้กันว่าแค่ได้ยินชื่อก็ต้องยอมรับในความหรูหรา มีระดับ อิตาลีถูกจัดให้เป็นประเทศผู้ผลิตเสื้อผ้าสุภาพสตรีชั้นสูงร่วมกับฝรั่งเศส เพราะจำนวนสินค้าที่เรียกกันว่า BRANDNAME ระดับโลก กว่าสิบชื่อที่โด่งดังไปทั่วโลก
A r m a n i , F e n d i , K r i z i a , M o s c h i n o , V e r s a c e
C a v a l l i , G u c c i , M i s s o n i , P r a d a , V a l e n t i n o

2006-02-20T21:42:00.000-08:00

MOLIÈRE P

seudonyme de Jean-Baptiste Poquelin (Paris 1622-1673). Auteur, metteur en scène et acteur français, dont l'influence sur la dramaturgie contemporaine et postérieure est sans commune mesure avec celle de n'importe quel autre auteur, au point que son œuvre est aujourd'hui encore la plus représentée. Une vie vouée au théâtre
Rien ne prédispose Jean-Baptiste Poquelin, fils d'un bon bourgeois, tapissier ordinaire du roi, à monter sur les planches, après avoir fait ses humanités au collège des jésuites de Clermont (l'actuel lycée Louis-le-Grand) et obtenu une licence en droit à Orléans. il renonce au barreau et à la charge de son père pour fonder avec Madeleine Béjart l'Illustre-Théâtre, entreprise vouée à l'échec face aux deux puissantes troupes de l'Hôtel de Bourgogne et du Marais, ce qui le mène tout droit en prison pour dettes. La troupe entreprend une tournée de plusieurs années en province, notamment dans le sud de la France - c'est durant cette période que Molière se forme et reçoit la protection successive de plusieurs grands personnages du royaume dont Monsieur, frère du roi ; cela lui permet de jouer à Paris en 1658 devant le souverain, plus sensible à son interprétation d'une simple farce, le Docteur amoureux, qu'à celle de Nicomède du grand Corneille, et d'obtenir, en alternance avec les comédiens-italiens, la jouissance de la salle du Petit- Molière n'a alors écrit que des farces aujourd'hui perdues, à l'exception du Médecin volant et de la jalouse du barbouillé, ainsi que deux comédies, l'étourdi joué à Lyon en 1655) et le Dépit amoureux joué à Béziers en 1656) qui ne lui ressemblent guère. Il commence à se trouver avec les Précieuses ridicules (1659), où s'allie à la tradition de la farce (déguisements, soufflets et bastonnades) la satire aiguë d'une mode contemporaine.
Il continue de s'affirmer, non sans tâtonnements, avec Sganarelle ou le Cocu imaginaire (1660), l'école des maris (1661), les Fâcheux (1661),une comédie-ballet, et une tentative malheureuse vers le genre plus sérieux de la comédie héroïque avec Dom Garcie de Navarre (1661), qui trahit sans aucun doute sa volonté d'échapper à la réputation de " farceur " que ses premiers ennemis lui font. Il réussit son coup de maître, quelques mois après son mariage avec Armande Béjart, en écrivant l'école des femmes (1662), la première des comédies de la maturité en cinq actes et en vers : sur fond d'intrigue rebattue (la précaution inutile), il réussit la peinture d'un Arnolphe, barbon profond et tourmenté par la peur d'être trompé, un obsédé en somme - le premier d'une lignée à venir qui fait le malheur de ses proches, de sorte que la pièce oscille entre le comique et le pathétique. Avec une telle matrice dramatique, qu'il réutilisera souvent, Molière a trouvé là sa voie propre. Infatigable, Molière est à la fois le directeur, l'auteur, le metteur en scène, et l'un des tout premiers acteurs de la troupe à laquelle le roi accorde protection et pension, ce qui n'est pas sans susciter des jalousies. Molière y répond au moyen de deux courtes pièces, la Critique de l'école des femmes (1 663) et l'impromptu de Versailles (1663), dans lesquelles il se défend et surtout entreprend la réhabilitation du genre comique, peu goûté des doctes en regard de la tragédie, et qui ne s'ennoblit que dans les années 1650. En 1664, au moment des somptueuses réjouissances organisées à Versailles, " les Plaisirs de l'Ile enchantée ", Molière, sur qui repose l'organisation de la fête, jouit du plus grand crédit : pour satisfaire le goût du monarque pour la danse, il conçoit le genre nouveau de la comédie-ballet ; Louis XIV, de son côté, accepte d'être le parrain de son premier enfant et lui suggère amicalement de rajouter à sa galerie d'importuns des Fâcheux le portrait du chasseur. A cette occasion, il donne entre autres une première version en trois actes du Tartuffe, dont la représentation publique ne sera autorisée par le souverain que cinq ans plus tard, en raison de la hardiesse du sujet traité : non seulement la mise en garde contre l'hypocrisie religieuse risque de discréditer les vrais chrétiens, mais le héros, déplaisant bien que lucide et intelligent, n'est rien moins qu'ambigu.
En butte à toutes sortes d'ennuis et de tourments, mais fort de la bienveillance royale - en 1665, la troupe devient la Troupe du roi -, Molière va plus loin encore avec Dom Juan ou le Festin de pierre, thème à la mode, dont il achève rapidement la rédaction et qu'il fait jouer en 1665, pour remplacer à l'affiche le Tartuffe que la cabale des dévots à réussi à faire interdire. Il crée un protagoniste révolté qui défie toute forme d'autorité ; aucun personnage de notre théâtre n'exerce autant de fascination sur les foules que ce héros complexe et mythique, qui se prête à des interprétations dramatiques sans cesse renouvelées.
Hélas ! l'amitié du roi manque de constance et le conflit avec Lully jette Molière dans une sorte d'oubli, sinon de semi-disgrâce, qui l'afflige. Il innove encore avec le Misanthrope (1666), œuvre profonde dans laquelle on rit peu, malgré la satire de certains usages mondains, car le personnage d'Alceste n'a que les défauts de sa qualité, l'exigence morale. Après cet échec, qui nous étonne aujourd'hui, Molière écrit beaucoup : une farce, le Médecin malgré lui (1666), une comédie mythologique, Amphitryon (1668), une comédie d'inspiration bien sombre, George Dandin (1668), et enfin une franche comédie, l'avare (1668).
Les dernières années de sa vie voient se succéder quelques chefs-d'œuvre : le Bourgeois gentilhomme (1670), une comédie-ballet dont Lully compose la musique et qui fustige le snobisme d'un maladroit imitateur des usages de la noblesse, les Fourberies de Scapin (1671), une comédie d'intrigue dont le mouvement et les effets témoignent d'une exceptionnelle maîtrise scénique, les Femmes savantes (1 672), une sévère condamnation des " femmes-docteurs " et du pédantisme, et enfin le Malade imaginaire (1673), œuvre comique mais hantée par la présence obsédante de la mort. Au cours de la quatrième représentation de cette dernière comédie, où il raille non plus seulement les médecins mais la médecine même, il est pris de convulsions et s'éteint quelques heures plus tard. Grâce à l'intervention de Louis XIV, dont il n'avait pourtant plus la faveur, il échappe à la fosse commune où finissent les comédiens qui n'ont pu abjurer, et il est enterré de nuit, sans aucune pompe.
La puissance du théâtre moliéresque tient non seulement à la qualité de sa visée - satire des manies éphémères et des hantises profondes de l'homme , mais à la nature proprement dramatique de son écriture, car Molière est avant tout homme de théâtre.
Dans l'élaboration progressive de sa dramaturgie, son génie éclectique recueille le meilleur de la tradition antérieure : certains types de la comédie latine, perpétuée par les auteurs du XVI siècle, quelques imbroglios de la comédie italienne, caractérisée par l'ingéniosité de ses intrigues, l'invention thématique de la comedia espagnole dont l'abondante production inspire nos créateurs tout au long du siècle, et surtout la conception du jeu théâtral de la commedia dell'arte, théâtre semi-improvisé, qui laisse une grande part au jeu gestuel de l'acteur, Molière intègre parfaitement ces divers éléments dans une perspective neuve. L'originalité majeure de son théâtre tient au fait qu'il repose essentiellement sur un élément de nature psychologique : le travers d'un héros, isolé dans son idée fixe (maladie imaginaire, avarice, dévotion, snobisme), qui devient la cause d'une perturbation et, convention oblige, l'obstacle au mariage des amoureux. Ces personnages, prisonniers de leur obsession, et grossis par nécessite, sont cependant soigneusement individualisés : ils possèdent à la fois un vice majeur et un trait secondaire. Tartuffe est, certes, hypocrite, mais également gourmand et sensuel ; Alceste, héros du Misanthrope, est excessivement rigoureux, mais amoureux d'une coquette. De sorte qu'ils jouissent tous d'une certaine ambiguïté psychologique et aussi d'une remarquable plasticité dramatique.
Enfin, Molière conçoit la peinture de types moraux dans une société donnée, qui possède elle-même ses propres travers, de sorte que la peinture psychologique se complète d'une satire sociale : il fustige tantôt l'attitude intéressée d'une noblesse ruinée, tantôt le pédantisme des beaux esprits, tantôt encore le matérialisme borné de certains bourgeois. Il va sans dire que, dans cette perspective, le comique qui en résulte est pour le moins sujet à caution et que le ton des pièces - pensons au Misanthrope, au Tartuffe ou à George Dandin - frise souvent le pathétique ou même le tragique. La virtuosité de l'auteur consiste d'ailleurs à faire alterner ces tons, en ramenant toujours la pièce sur le terrain comique lorsqu'elle risque de tourner au drame, et seule la loi du genre réussit à faire admettre les fins de convention sans lesquelles Tartuffe et Dom Juan seraient victorieux.
Une telle équivoque explique, entre autres, que l'on ait tant débattu sur la morale de Molière. La nature même du genre comique, qui se fonde toujours sur un consensus social, astreint le dramaturge à adopter la morale moyenne de la société, qui condamne les affectations et consacre l'ordre établi, comme on le voit dans George Dandin ou le Bourgeois gentilhomme. Après tout, un dramaturge n'a pas à faire bannière, par la bouche d'un " raisonneur ", de tel credo moral, mais à éclairer un problème de manière contradictoire, à exprimer les tensions qu'il suscite ; c'est à ce prix qu'une œuvre résiste au vieillissement. Ainsi, aux côtés d'Alceste, Molière crée Philinte, et, face à Dom Juan, il imagine Sganarelle. Quant à l'homme même, nous ignorons tout de ce qu'il pensait, et, s'il a pu se lier aux libertins de son temps, rien ne le montre en tout cas comme un ennemi acharné de la religion.
Cependant, la qualité exceptionnelle de ce théâtre ne saurait s'expliquer par son seul contenu satirique, quelle qu'en soit la nature. Molière s'est formé sur les planches et il a conscience de la nécessaire stylisation du langage qu'imposent les conditions mêmes de la représentation. Il sait d'expérience que le dialogue dramatique n'a rien de naturel ni de spontané - même s'il doit le paraître - et que le jeu comique demande de la variété et du dynamisme. C'est pourquoi on le voit veiller soigneusement à l'attaçue d'une réplique et à l'enchaînement des propos, ou encore ménager des séries de répliques parfaitement mécanisées, où ce qui se dit a bien moins d'importance que la manière dont cela se dit, car c'est la forme même de l'échange qui traduit métaphoriquement le conflit. C'est pourquoi Molière se montre également si attentif aux effets rythmiques qui sous-tendent son dialogue, à ses variations de tempo, ou encore à la distribution des répliques. En un mot, il trouve son style propre en élaborant une écriture essentiellement dramatique, qui transcende le parler individualisé de ses personnages, et qui confère à son théâtre toute son efficacité scénique.
Enfin, sa création théâtrale est nécessairement marquée par sa formation d'acteur et donc par l'enseignement du prestigieux Scaramouche, dont il a été l'élève. Ses dons d'acteur comique et surtout de mime ont frappé ses contemporains. " Il était tout comédien depuis les pieds jusqu'à la tête ; il semblait qu'il eût plusieurs voix ; tout parlait en lui et d'un pas, d'un sourire, d'un clin d'œil et d'un remuement de tête, il faisait concevoir plus de choses qu'un grand parleur n'aurait pu dire en une heure ", écrit Donneau de Visé. De sorte que Molière se réserve souvent non cas le premier rôle d'une pièce, mais le rôle comique : il choisit d'interpréter Arnolphe dans l'école des femmes,
Orgon dans le Tartuffe, ou encore Sganarelle dans Dom Juan. D'autre part, Molière chef de troupe " invente " la mise en scène, en prenant soin d'indiquer à ses comédiens les intonations exactes et les gestes précis qu'il attend d'eux, ou en réglant les mouvements scéniques d'ensemble, comme le montre l'impromptu de Versailles.
Ainsi, c'est à une longue pratique et à une réflexion nrofonde sur les lois propres du genre dramatique que l'œuvre de Molière doit sa théâtralité et par là son exceptionnelle vitalité.

BRUSSELS

2006-02-17T21:39:00.000-08:00

Brussels is the capital of Belgium and the administrative center of the European Union. This has earned the city the title of the Capital of Europe. Brussels has been given its character by the coexistence of French and Flemish culture, and it is nowadays home to nationalities around the world, adding a cosmopolitan flavor to its atmosphere. The vibrant atmosphere of Brussels is further enhanced by picturesque medieval streets, lively squares, beautiful boulevards, impressive monuments, spacious parks, cozy cafés, interesting restaurants and an active cultural life.
Brussels is more than a 1000 years old. Today the name Brussels stands for an agglomeration of 19 communes forming one of the three Regions of the federal Belgian state; the capital of the Kingdom of Belgium; the headquarters of the French and Flemish Communities. Brussels also has an important international vocation : as the European capital the city is home to the European Commission and to the Council of ministers of the European Union (EU).
Brussels is the bilingual capital of Belgium. This means that both French and Dutch are the official languages of the city. Street names and traffic sings are always in these two languages. Furthermore, it is a cosmopolitan city where many different cultures live together and where different languages can be heard on each street. This liveliness and international flair is, of course, intimately related to its role as a crossroads for all of Europe.
The same variety and contrast can also be found in the different architectural styles that can be found in Brussels, the former capital of the medieval Duchy of Brabant. Gothic cathedrals and churches are next to - and sometimes in stark contrast with - gracious classical facades like the buildings around the Royal Square (Place Royale - Koningsplein), or beautiful art nouveau and art deco houses.
The heart of Brussels and the place to start getting to know the city is the Grand'Place (Grote Markt). This historic market square with its splendid guild houses and the impressive Gothic beauty of the Town Hall, is widely considered to be one of the most beautiful town squares in Europe.

Littlie trips : PEPSI

2006-01-29T08:37:00.000-08:00

Everyone knows " What is A PEPSI ? "

Let's click here http://www.sirpepsi.com or http://www.pepsiholic.com If you want know PEPSI very well.

ITALY

2006-01-18T07:06:00.000-08:00

ITALY

ปีหน้าเราก็จะไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ปรเทศอิตาลีนี่แหละ ตอนนี้กำลังฟังเทปฝึกภาษาอยู่ ( ขอขอบพระคุณอาจารย์เกรียงไกรมากๆนะคะ )
ค่อยๆคืบหน้าไปเรื่อยๆแล้ว หูเราเริ่มชินบ้างแล้ว .....

ITALIAN is a " ROMANCE " language, along with French, Spanish, Portuguese, and Romanian,
to mention the most widely spoken ones. This is because they all derive directly from the language of Rome-Latin. Most of the approximately 56 million inhabitant of Italy speak Italian. There are also many immigrant of Italain origin in North American who continue to speak Italian.

เนื่องมาจากการประชุมผู้ปกครอง

2006-01-08T01:45:00.000-08:00

YOooooo!!
ประชุมผู้ปกครองผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เรานำผลมารายงาน
1. ผู้ปกครองของเรามาไม่ครบนะจ๊ะ ขาดไป17คน
2. คะแนนสอบกลางภาคออกมาแล้ว แม้จะไม่ครบก็ตาม
3. ห้องเราน่าภูมิใจนะไม่มีปัญหาอะไรเลย
4. อาจารย์ยุพาพรชมว่าห้องเราน่ารักทุกคน เรียนดี รักกันดี ร่าเริง
5.อาจารย์ยุพาพรชมอีกว่าห้องเราคุยเก่งมากกกกกก
6. ตกลงห้องเราน่ารักจริงปะ
แต่ก็ไม่เป็นไรเรารักกันดี แค่ร่วมมือกันคุยให้น้อยลงอีกนิด เพื่อผลการเรียน ใครช้ำใจกับผลสอบกลางภาคก็ไม่เป็นไรนะ สู้ใหม่ตั้งแต่นี้ ไม่มีอะไรสายไปถ้าเราตั้งใจจริง
จะว่าไปแล้วสอบปลายภาคใกล้แล้วนะรีบเตรียมตัวนะจ๊ะ จะได้ไม่ช้ำเหมือนกลางภาคนะเพื่อนๆ ยังไงก็ สู้ๆกันต่อไป ไว้ลาย 5/7 เนอะ

**** หารูปแมวมาให้ดูกันน่ารักๆ และเพื่อเป็นกำลังใจเราจึงขอเชิญพี่มิว ( พี่ชายข้าพเจ้านะ) มายืนชู 3 นิ้ว สอนนับจำนวนแมว****
ปล.ขอบพระคุณเพื่อนที่คอมเม้นให้เรา มีโอกาสจะตอบแทนให้สาสมนะคะ

2006-01-03T08:01:00.000-08:00

Love, Love, Love.
Love, Love, Love.
Love, Love, Love.

There's nothing you can do that can't be done.
Nothing you can sing that can't be sung.
Nothing you can say but you can learn how to play the game.
It's easy.

Nothing you can make that can't be made.
No one you can save that can't be saved.
Nothing you can do but you can learn how to be you in time.
It's easy.

All you need is love.
All you need is love.
All you need is love, love.
Love is all you need.

Nothing you can know that isn't known.
Nothing you can see that isn't shown.
Nowhere you can be that isn't where you're meant to be.
It's easy.

All you need is love (Paul: All together, now!)
All you need is love. (Everybody!)
All you need is love, love.
Love is all you need (love is all you need).

Yee-hai!Oh yeah!She loves you, yeah yeah yeah.
She loves you, yeah yeah yeah.

All you need is love
The Beatles

SEASON'S GREETING

2006-01-03T07:37:00.000-08:00

I Wish You
Very Very Very
Happy, Good Health,
Good Love, Good Luck,
God Work And Good Year.

Season's Greeting
Happy New Yaer 2006

Love, Love, Love.
Love, Love, Love.
Love, Love, Love.

There's nothing you can do that can't be done.
Nothing you can sing that can't be sung.
Nothing you can say but you can learn how to play the game.
It's easy.

All you need is love.
All you need is love.
All you need is love, love.
Love is all you need.

All You Need Is Love : The Beatles

ปีใหม่....ไปไหนดี......

2005-12-20T23:37:00.000-08:00

undefined